Very Very Hamlet
PREMIERA NR 4226
Od wszech czasów przed naszą erą setki, tysiące i miliony ciał, dźwigają ikoniczną postać Hamleta. Każde jego kolejne wcielenie zostawia po sobie ślad, ale także rozrzedza pierwowzór. „Very Very Hamlet” to gotycko- trashowa kapsuła czasu, w której ciało Hamleta poddawane jest performatywnej sekcji zwłok. W klasycznym „Hamlecie” trup ściele się gęsto. Śmierć jest tam antycypowana, umoczona w metafizyce. Rozważając sens istnienia, bohater rozszerza ją do kosmicznych rozmiarów, a w finale dramatu ciała padają jak muchy, bezbronne wobec trucizny i szpady. Prędkość z jaką giną bohaterowie jest niemal zabawna. Śmiech i śmierć różni zaledwie parę liter. Akty te są do siebie podejrzanie podobne, oba otwierają usta, zatrzymują oddech, wytrącają ciało z równowagi. Jeden jest wybuchem życia, drugi jego końcem, ale z zewnątrz potrafią wyglądać niemal tak samo. W obu przypadkach ludzkie ciało staje się niepoważne – albo na chwilę, albo na zawsze. Na scenie można umierać bezkarnie, wielokrotnie, dlatego „Very Very Hamlet” to funeralna petarda: kompulsywny remix ciał i tożsamości, podbity absurdalnym poczuciem humoru i groteskową formą. Patos miesza się tutaj z komedią, współczesny język pasożytuje na szekspirowskiej frazie. Knapik i Kowańska budują scenę jako palimpsest reprezentacji. Teatr w tym przedstawieniu to miejsce reprodukcji gestów i kompleksów, głosów i odgłosów. Aktorzy są tutaj jednocześnie pionkami i szachownicą (oh yeah). Przymierzają role, cytują je, przetwarzają, porzucają. Spektakl nie rekonstruuje fabuły Szekspira, za to wyciąga bohatera z prosektoryjnej chłodni by sprawdzić: czy to jeszcze da się zagrać?
Realizatorzy
Reżyseria: Dominika Knapik
Scenariusz: Patrycja Kowańska
Choreografia i koncept scenografii: Dominika Knapik
Dramaturgia, wideo: Patrycja Kowańska
Kostiumy: Klaudia Hegab
Muzyka i udźwiękowienie: Szymon Lechowicz
Reżyseria światła: Wolfgang Macher
Współpraca scenograficzna: Karolina Grygier
Asystentka reżyserki: Julia Sempołowicz
Inspicjent: Karol Gromek
Konsultacje szermiercze: Kamil Matusewicz
DOMINIKA KNAPIK
Reżyserka, choreografka, performerka, wiceprezeska Fundacji Kreatura. Absolwentka Wydziału Aktorskiego AST w Krakowie (2002), wykładała także na tej uczelni. W latach 2007–2015 współtworzyła kolektyw Harakiri Farmers w ramach którego zrealizowała kilkanaście interdyscyplinarnych projektów. Laureatka licznych nagród (m.in. Złota Maska, nagrody za choreografię w konkursie Klasyka Żywa), nominowana do Paszportów POLITYKI (2015). Jako choreografka pracowała z czołowymi reżyserami w Polsce i Niemczech. Jej spektakle prezentowano na prestiżowych festiwalach europejskich (między innymi: Theatertreffen w Berlinie, Polska Platforma Tańca, Ruhr Festspiele, Ruhrtriennale, Boska Komedia, Warszawskie Spotkania Teatralne). Od 2016 roku reżyseruje (m.in. „Baba-Dziwo”, „Agon”, „Tiki i inne zabawy”, „VALESKA VALESKA VALESKA VALESKA”, „Very Ibsen”). Wraz z Patrycją Kowańską współtworzy duet Gruba i Głupia, nominowany do Paszportów POLITYKI 2024 za trylogię „Very”. W swoich pracach z feministycznym zacięciem łączy teatr dramatyczny, taniec i performans.
PATRYCJA KOWAŃSKA
Dramaturżka, autorka tekstów, performerka. Absolwentka Wydziału Reżyserii i Dramaturgii AST w Krakowie, prezeska powołanej w 2024 r. Fundacji Kreatura. Od ponad dziesięciu lat współpracuje z osobami reżyserskimi i choreografującymi w teatrach repertuarowych oraz na scenach i niezależnych. Autorka spektakli rozwijanych w ramach programów dla twórców teatralnych (między innymi TR Warszawa/Muzeum Polin, Instytut Teatralny w Warszawie, TJK w Opolu). Autorka solo performance’u „Furor”, którym w 2023 r. zadebiutowała na scenie jako performerka. Kolejne solo, pod tytułem „Lezbianke”, zrealizowała w ramach rezydencji na Festiwalu Wielu Kultur w Łodzi (2025). Publikowała w „Didaskaliach” i książce „Dramaturgia. Przewodnik”. Współtwórczyni nagradzanej trylogii „Very” (Międzynarodowy Festiwal Szekspirowski, Przegląd Piosenki Aktorskiej) W 2024 r. nominowana wraz z Dominiką Knapik jako duet Gruba i Głupia do Paszportów POLITYKI. Jest również dziką raperką.
SZYMON LECHOWICZ
Kompozytor, producent muzyczny i autor tekstów. Współzałożyciel zespołu Róża, z którym zadebiutował w 2021 roku znakomicie przyjętym albumem Bu! i występował m.in. na OFF Festivalu oraz Jarocin Festiwal. Laureat głównej nagrody Konkursu Songwriterskiego im. Roberta Brylewskiego i festiwalu FAMA. Kształcił się we Wrocławskiej Szkole Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. Tworzy muzykę dla teatru, i projektów interdyscyplinarnych – komponował m.in. dla Teatru Rozrywki w Chorzowie, Teatru Współczesnego w Szczecinie. Od 2024 stale współpracuje z duetem Kowańska/Knapik w teatrach repertuarowych i na scenach niezależnych.
KLAUDIA HEGAB
Historyczka sztuki , która szybko zrozumiała, że oglądanie obrazów to za mało. W latach 2009–2011 studiowała projektowanie ubioru we Włoskiej Akademii Mody w Kairze. Jej dyplom „Tysiąc i jedna noc 2k24” został wyróżniony przez Teatr Capitol podczas wystawy w Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Autorka kostiumów do spektakli „Psie serce” (reż. Jakub Kowalik), „Ostatnie miłe wspomnienie” (reż. Julia Lizurek) oraz „Very Ibsen” (reż. Dominika Knapik). Laureatka pierwszego miejsca w konkursie Slow Fashion Cafe (2023) za realizację opartej na autorskiej konstrukcji oraz idei upcyklingu.
WOLFGANG MACHER
reżyser świateł. W latach 2002–2010 pracował w Musical Dome w Kolonii. Od 2011 roku stale związany z teatrem Schauspielhaus Bochum, gdzie pracował z reżyserami: Jan Neuman, Barbara Hauck, Fabian Gerhardt, Tom Schneider/Sandra Huller, Oliver Frljić. W ostatnich latach podejmował współpracę również z polskimi twórczyniami i twórcami: Janem Klatą, Remigiuszem Brzykiem oraz Dominiką Knapik. W 2023 r. jako reżyser światła i multimediów związany z duetem Gruba i Głupia. Do jego najnowszych prac realizowanych w Polsce należy „Very Ibsen” w reżyserii Dominiki Knapik z Teatru Współczesnego w Szczecinie (premiera październik 2025).
KAROLINA EWA GRYGIER
Artystka wizualna, scenografka, studentka II roku dyplomowego na Akademii Sztuki w Szczecinie na kierunku Scenografia i Przestrzeń Wirtualna. Jej działania sytuują się na styku instalacji i teatru. Pracowała między innymi przy produkcjach “Frankenstein” w reżyserii Grzegorza Jaremko, jako asystentka kostiumografki - Anny Marii Karczmarskiej oraz jako scenografka wykonawcza przy “Very Ibsen” w reżyserii Dominiki Knapik w Teatrze Współczesnym w Szczecinie. W swojej praktyce twórczej eksploruje ideę sceny jako organizmu: dynamicznego, oddychającego, reagującego na obecność aktora i widza.
Identyfikacja wizualna: Marcin Markowski
Strona internetowa: Olga Geppert-Biernat
Sesja fotograficzna: Adam Brzozowski (fotograf), Olga Geppert-Biernat i Alicja Szrajer (produkcja)
